अनुदिनी ७३ - अंडरस्टैंड सिबिल स्कोर एंड इकनोमिक ग्रोथ रिलेशन / Blog 73 – Understand the CIBIL score and economic growth relation.

लाउंज मधून बाहेर पडलो आणि गेटपाशी जायला निघालो. 

समोरच गेट नंबर ४५ कडे जाण्याचा बाण दाखवला होता. आम्ही गेटपाशी पोहोचलो तर समजलं फ्लाईट अर्धा तास उशिरा सुटणार आहे. 

"चला बरं झालं!" असे पुटपुटत पुरुषोत्तमभाईंनी आपली डफल बॅग वेटिंग लाउंजच्या एका  मोकळ्या खुर्चीवर ठेवून दिली. आणि समोरच्या कॉफी स्टॉलकडे मोर्चा वळवला. 

"चला मिलनभाई कॉफी घेऊ!" 

कॉफी खरोखरच लाजवाब होती. पुरुषोत्तम भाईंनी १०० मिली च्या दोन कॉफी साठी साडेचारशे रुपये मोजले. मी संभ्रमात पडलो. अदानी लाउंज मध्ये दोन रुपयात जवळपास हजार रुपयांचा बफे ब्रेकफास्टचा आग्रह धरणारे, त्याकरिता आपली वेगवेगळी क्रेडिट कार्डस् पडताळून पाहणारे, आता पाचशे रुपये देऊन मोकळे. 

मला राहवले नाही. मी सरळ त्यांना विचारता झालो. 

"पुरुषोत्तमभाई एक विचारू का? Please, don’t take it otherwise!" 

"अरे विचारा की, मिलनभाई काही वांदा नाही!" पुरुषोत्तमभाईंनी डोळ्यावरची सोनेरी बट बाजूला करीत माझ्या पाठीवर थाप मारली.    

"मघाशी तुम्ही दोन रुपयात बफे ब्रेकफास्ट मिळतोय म्हणून वेळ काढून तुमच्याकडची क्रेडिट कार्डे तपासून तो ब्रेकफास्ट पदरी पाडून घेतलात. पण आता नुसत्या कॉफीसाठी पाचशे रूपये सहजपणे  देते झालात. यातलं लॉजिक मला समजलं नाही." 

पुरुषोत्तमभाईंनी डोळे बंद करून सावकाशपणे कॉफीचा सीप घेतला.  

चेहऱ्यावर मंद स्मित ठेवत ते बोलते झाले. 

"मिलनभाई बघा, तुमच्या आमच्या आई-वडिलांनी कधी हौसेखातर कर्ज घेतलं होतं का? 

लग्न समारंभात, सणासुदीला, कधी अडलं नडलं तरच दीनवाणी चेहऱ्याने उसनवार केली जायची. 

आता मात्र 'सिबल स्कोर' दाखवून ताठ मानेने इंटरेस्ट रेट बार्गेन करून घेतात. 

आता जाणीवपूर्वक 'स्पेंडिंग कल्चर' कसं वाढेल हे बघितलं जातं. 

त्यामुळे जिथं गरजेचं आहे आणि जे तुम्ही अफोर्ड करू शकता तिथे तुम्ही खर्च हा केलाच पाहिजे नाहीतर इकॉनोमी मध्ये पैसा फिरणार कसा? 

आणि इथे मी जर कंजूसपणा केला, तर या कॉफी देणाऱ्या मुलाला जॉब कुठून मिळणार? 

ह्या खालच्या स्तरापर्यंत पैसा पोहचणार कसा?  

आणि आज मी इथे एअरपोर्टवर आलोय म्हणजेच हे राहणीमान मला झेपतंय, पेलवतंय. या राहणीमानात मी माझे क्रेडिट कार्ड्स वापरून त्याचे वेळेत पेमेंट करतोय. यामुळे माझा सिबल स्कोर वाढतोय, सांभाळला जातोय आणि म्हणूनच क्रेडिट कार्ड कंपनी मला एअरपोर्ट लाउंजची सेवा देत आहे.  

मिलनभाई, हे एक सर्कल आहे.  

आपल्याकडे अजूनही 'क्रेडिट कार्ड' वापरणे चुकीचे, आर्थिक बेशिस्तीचे मानतात. खरं तर तुमची-आमची पत जोखण्याचा हा सर्वोत्तम मार्ग आहे आणि हा खरे तर आर्थिक शिस्तीचाच एक प्रकार आहे. तुम्ही वेळेत कर्जे फेडली नाहीत तर तुमची नवीन कर्जे महाग होतील किंवा तुम्हाला कदाचित मिळणार देखील नाहीत." 

समोर एक्झिक्युटिव्ह क्लासच्या बोर्डिंगची निऑन साइन झळकली. 

“थोडक्यात मिलनभाई, 'सिबल स्कोर वाढवा आणि आनंदी राहा'  हा आजच्या व येणाऱ्या जमान्याचा कोड ऑफ कंडक्ट आहे.” 

असे म्हणून पुरुषोत्तमभाई बुटाची लेस बांधून उठले.

----------------------------------------------------------------------------------

Got out of the lounge to proceed towards the gate.

An arrow directing towards gate no. 45 was fixed just in front of the lounge. When we reached the gate, we got to know that the flight was half an hour late.

“Oh good!” murmured Purshottam Bhai and kept his duffel bag on one of the empty chairs in the waiting lounge.

And he headed towards the coffee stall in front.

“C’mon Milan Bhai, let’s have coffee.”

Coffee was indeed delectable. Purshottam Bhai paid 450 for two 100ml cups of coffee.

I was perplexed at Purshottam bhai. In the Adani lounge, where the buffet breakfast worth ₹1000 was served at ₹2 against the eligible credit card, Purshottam bhai got his various credit cards checked and now he happily spent ₹500 without a second thought!!

I could not contain myself. 

I asked him directly, “Purshottam Bhai, may I ask you one thing? Please don’t take it otherwise!”

“Yes, of course, please go ahead, no worries!”  Purshottam bhai said and patted my back.

“A few moments ago, just to avail the breakfast at ₹2 you got your various credit cards checked. 

But now you have paid ₹500 for just two cups of coffee with no regrets. I do not understand the logic in this”

With a smile on his face, he said, “Milan Bhai, can you recollect whether our parents have ever taken loan to fulfill their desires?  They borrow money, if required, for any function with a pitiable face.

But now, people borrow money proudly after showing their CIBIL score and bargain on the interest rates.

Today, the world’s economy is based on the ‘spending culture.’

Therefore, wherever necessary and affordable, you should spend the money, otherwise how would the money get rolling in the economy?

And suppose if I become stingy, then how would the coffee tender get the job? 

How can money reach the lower strata?

And today as I am travelling by air, it means that this lifestyle is affordable to me. In this lifestyle, I use my credit cards and pay the due promptly. So, my CIBIL score is increasing and sustained and therefore the credit card company is offering me lounge services at the airport.

Milan Bhai, this is a circle.

We still have a misconception that using the credit card is wrong and it is a sign of fiscal indiscipline. On the contrary, it is one of the best ways to evaluate one’s credibility and actually it is one of the types of fiscal discipline. 

If you don’t repay your loans promptly, then your next loan will become dearer, or you won’t get new loans at all.”

The executive class boarding sign glowed in front of us.

“In short, Milan Bhai, ‘Increase the CIBIL score and be happy’ is going to be the ‘code of conduct’ in coming times.” 

And Purshottam Bhai tied his shoelace on stood up.