अनुदिनी ७८ - सहावं बोट / Blog 78 - 6th Finger
हा ये रे! नितीनने दार उघडले. आज काय ठाण्यातले कॅाल्स का ? हो! म्हंटलं बरेच दिवस भेटला नाहीस तर भेटून जावं. मला आठवतं आमची दोघांच्या सामयिक मित्रामुळे ओळख झाली. तो माझा उमेदवारीचा काळ होता. साहजिकच मेहनत आणि शिक्षण दोन्हींचा कस एकाच वेळी आणि तेही मार्केट मध्ये , चार भिंतींतील सोडवलेल्या पेपरप्रमाणे बंदिस्त नाही. म्हणजे जो काय रिझल्ट लागेल तो समोरासमोर उघडपणे. म्हणजे एकतर समोरची व्यक्ती तुमच्या विधानाला , शब्दाला मानेल तरी किंवा सरळपणे पर्दाफाश करून मोकळी तरी होईल. त्यामुळे खूपच जपून , तोलून- मापून बोलणे आवश्यक आणि मला तर आयुर्विमा योजना विकायची होती. नवशिका असल्याने दडपण होते. नितीनचे वडिल त्या वेळेस ‘ UTI’ करता काम करत सोबत कंपन्याच्या मुदत ठेवी योजनाही विकत असत ; त्यावेळी मला आठवतं ‘ Ceat’ कंपनी १७% व्याज देत होती. त्यामुळे काका फक्त रिटर्नवरच बोलत. त्या वेळी पोस्टाच्या योजनांप्रमाणे विमा , किती मिळणार आणि केव्हा मिळणार ? ह्या दोन मुद्द्यांवरच विकला जात होता. त्यापुढे , सेलिंग पॅाईंट , कर सवलत ( Income Tax Rebate) मिळणार ना ? आणि पगारदार व...
