Nishchint’s Desk

पहाटेच जाग आली. . तर समोर काचेतून टुमदार घरं दिसत होती . सगळीच घरं एक जात सुंदर होती. त्यांच्यासमोरून लहानशी गल्ली होती. रस्त्याला लागून त्या एक सारख्या दिसणाऱ्या घरांच्या कुंपणापर्यंत छान हिरवेगार गवत होते. त्यावरून एक जण कुत्र्याला फिरवत होता. मध्येच त्या श्वानाने त्याचा नैसर्गिक विधी उरकला. सोबतच्या त्या व्यक्तीने लगेचच हातातल्या पिशवीने ते उचलले. अरे , परवा आपण मॉलमध्ये गेलो होतो ना ,  मला वाटलं आपल्या पुढचा तो  मनुष्य दार सोडून पुढे निघून जाईल.  पण  आपल्याला येतांना बघून तो चक्क दार धरून थांबला की रे!   भले काही सेकंद थांबला , पण आपल्या मागून लगोलग कोणीतरी येत आहे तर त्याच्यासाठी दार धरून ठेवण्याचे सौजन्य त्याने दाखवावे ? काय पण हा सायकलवाला ?  ह्याला कोण जाऊन सांगणार की त्याच्यामुळे आपण मागे अडकलो आहोत.  आता ह्याला आपल्या गाडीचा आवाज येत नसेल का ?   पण तुम्हाला हॉर्न वाजवायची परवानगी नाही , आणि त्याला ओव्हरटेक करायच असेल तर नियमांचं भान ठेवायचं ते ही ह्या जंगलात जिथे तो आणि फक्त आपणच आहोत.     " आजी तू आणि आई या इथे ...