Nishchint’s Desk

  " अरे , साक्षी आता ऑगस्ट महिन्यात डब्लिनला चालली आहे. तसं तिचं आधीच ठरलं होतं की MS  बाहेरून करायचं. आणि त्याप्रमाणे गेल्या सात आठ वर्षांपासून मी  गुंतवणुकीवर  जरा जास्तच जोर दिला होता. खास करून म्युच्युअल फंडातील 'SIP' मध्ये जाणीवपूर्वक दर वर्षाला रक्कम वाढवत गेलॊ.  पण काही उपयोगच झाला नाही.  तरी बरं दर दोन-तीन वर्षांनी मी फंडांचा आढावा घेत होतो. मला अपेक्षित असलेला तेरा ते चौदा टक्के परतावा मिळत होता." वीरेंद्र तावातावाने बोलत होता.   " मग लेका माशी शिंकली कुठे ?" इती  प्रशांत.  " माशी शिंकली की नाही हे माहिती नाही , पण आपला रुपया डॉलर समोर शिंकून , खोकून बेजार झाला. आणि आम्हाला रडवेला करून गेला." वीरेंद्रने वैतागून एका दमात चहाचा कप रिकामा केला.  " अरे बाबा नक्की झालं काय ?  उगीचच गोलगोल फिरवू नकोस." प्रशांत शांतपणे चहाचा घोट घेत विचारता झाला.     " अरे प्रशांत , सात वर्षांपूर्वी युरोच्या समोर रुपयाचा भाव होता ७८." " म्हणजे जेव्हा तू गुंतवणूक सुरु केलीस तेव्हा ?" " बरोबर! आणि , आज तो ११२ रुपये आहे....

मंडळी , झालं असं , परवा एका कॉलला गेलो होतो.  तो नुकताच एका मुलीचा बाबा झाला होता. आणि साहजिकच त्याला तिच्यासाठी , तिच्या शिक्षणासाठी प्लॅनिंग करायचं होतं. “काका , माझा दोन करोडचा टर्म प्लॅन आहे!” निखिलने माहिती द्यायला सुरुवात केली.  “सोबत ‘सुकन्या समृद्धी’ घेतली आहे. त्यात जसे जमेल तसे पैसे भरतो.  आणि हो! स्मिताने रागिणीसाठी   ‘ SIP’ सुरू केलीय. आता अजून काय हवं ?” निखिल जरा त्रासिक चेहरा करत विचारता झाला. “हा प्रश्न निखिल तू एकदम बरोबर विचारलास! उद्याचा तुझा भरवसा नाही म्हणून तू दोन करोडचा विमा काढलास. आता तुझ्या ठिकाणी जर मी आहे असा विचार केला , तर ह्या टर्म प्लॅनचे पैसे मिळण्याच्या बाबतीत कोणती शक्यता असेल ?    म्हणजे , मी जर विम्याचा निवडलेला कालावधी पूर्ण केला तर परिपक्व दावा , म्हणजे ‘ Maturity claim’  देय नसेल ; पण कालावधी दरम्यान माझा मृत्यू झाला असेल तर मात्र दोन करोड देऊन जाईन. पण मित्रा , आपल्या ‘रागिणीच्या’ शिक्षणाच्या बाबतीत तर मात्र ‘जर-तर’ संभवत नाही ना रे! तिच्या कोणत्या वयात जास्त रकमेची आवश्यकता आहे आणि साधारणपणे ती किती असेल ह...