Nishchint’s Desk

‘लाईफबॉय, हॅाकिन्स आणि बजाज’ नमस्कार मंडळी! काय, कसे आहात? तुम्ही ही जाहिरात बघितली किंवा ऐकलीत का? "तंदुरुस्ती की रक्षा करता है लाईफबॉय लाईफबॉय है जहाँ तंदुरुस्ती है वहाँ" बरं, ही जाहिरात? "ये जमीन ये आसमान, ये जमीन ये आसमान, हमारा कल, हमारा आज, बुलंद भारत की, बुलंद तस्वीर, हमारा बजाज, हमारा बजाज" अरे, काय चाललंय? सांगतो, सांगतो! आणि ही एक शेवटची, "हॅाकिन्स की सिटी बजे खुशबू ही खुशबू उडी मजेदार लज्जतदार खाना है तैय्यार हर खाना स्वादिष्ट बनाये, मिनीटोमें झटपट पकाये हॉकिन्स प्रेशर कुकर" ह्यांचा इथे काय संबंध? सांगतो, सांगतो! बरं, मंडळी आपल्याला लाईफ ईन्शुरन्स काय असतो हे माहित आहे. टर्म प्लॅनचा तर राव, मोठाच गवगवा आहे. आयुर्विम्यात परतावा हा कमी असतो ही माहिती बहुतेकांना आहे. तर, विम्याची मिळणारी रक्कम मग ती मुदत संपल्यावर असू दे किंवा मृत्यूच्या पश्चात, ती करमुक्त असते हे...

‘निवांत’ नमस्कार मंडळी! काय कसे आहात? असे विचारल्यावर, "मजेत, छान, मस्त, ठीक," यांपैकी कोणतेही उत्तर न येता "एकदम निवांत" असे चारही मुंड्या चीत करणारे उत्तर कसे वाटते? मागील आठवड्यात आपल्या कोल्हापूरच्या अंबाबाईला भेटण्याचा, दर्शनाचा योग आला. तिथे ह्या 'एकदम निवांतची' गाठ-भेट झाली. म्हणजे तिथे कोणी कोणाची ख्याली-खुशाली विचारली की त्याला एकच उत्तर, 'एकदम निवांत'! मंडळी, निवांत म्हटलं की कसं एकदम 'शांत, शांत' वाटतं ना? म्हणजे आपल्याकडील, मजेत, मस्त, छान, यांच्यापेक्षा अधिक उजवा 'निवांतपणा' वाटतो ना? ह्या, 'निवांतपणात' असं वाटतं जणू काही एकदम समाधीच लागली आहे, आजूबाजूच्या इतर गोष्टींपासून एकदम अलिप्त! असा हा 'निवांतपणा' आपल्याला साठी नंतरच जवळचा वाटतो; आपल्या पेन्शनच्या कारकीर्दीत. बरोबर ना! आता, पेन्शन म्हंटलं की Employees’ Pension Scheme (EPS), Superannuation Scheme, National Pension Scheme (NPS), हे परि...

'सस्ता रोये बार बार, मेहंगा रोये एक बार' नमस्कार मंडळी! काय, ह्या सुट्ट्यांच्या मोसमात लॉन्ग ड्राईव्ह चा प्लॅन आहे का नाही? नाही? बरोबर आहे! ह्या उन्हाच्या तडाख्यात बाहेर पडायला नकोसं होत. पण, मंडळी गरमीतच थंडीची मजा अनुभवता येणार ना! बरोबर ना? चला, अगदीच कुठे नाहीतर, पाचगणी, महाबळेश्वर, कोल्हापूर काय हरकत आहे? चला, गाडी काढा आणि निघा की राव! कार, वरून आठवलं राव आता आपल्या कारमध्ये एअरबॅग असाव्यात असा मानदंड (quality assurance) बंधनकारक करण्यात आला आहे. या आधी एअरबॅग असलेली कार घेणे हे श्रीमंतीचे लक्षण होते. कारमध्ये एअरबॅग असाव्यात हे कायद्याने बंधनकारक केल्याने एअरबॅग असलेली कार हे गुणविशेष न ठरता आता किमान निकष ठरला आहे. आपल्याकडे बघाल ना, तर प्रत्येक वस्तूत 'दर्जाच्या' बाबतीत असा दुजाभाव केलेला आढळेल. म्हणजे हलक्या प्रतीची वस्तू (sub-standard) पर्याय म्हणून दिली जाते हे कितपत योग्य? खरे म्हणजे एअरबॅगला अधिक सक्षम पर्याय असू शकेल, जो सुरक्षतेच्या दृष्टीकोनातून ...

दुसरं अपत्य नमस्कार मंडळी! कसा काय वाटला मार्च महिन्यातील अचानक गारवा? सदा-सर्वकाळ असेच काहीसे तापमान असावे असे वाटले असेल ना! मंडळी ! हा मार्च महिना संपला की 'बॅग भरो निकल पडो' हे शब्द माझ्या कानात घुमायला लागतात. अहो सध्या फिरण्याचे वेड हे लहानांपासून थोरांपर्यंत पसरले आहे. अगदी सेवानिवृत्तीनंतर पण, युरोप नाहीतर दुबई ची ट्रीप ही होतेच. काय बरोबर ना! आणि आजकाल बघाल तर 'साठी' नंतर ही रिटायर्ड मंडळी चांगली हिंडती फिरती उत्साही असतात. का नाही? एकतर निवृत्ती नंतर बऱ्यापैकी एकत्रित रक्कम हातात आलेली असते त्यामुळे खिसा नेहमीपेक्षा जास्तच गरम असतो. तब्येतीचे म्हणाल तर नव-नवीन औषधांमुळे आजाराचं काही विशेष वाटत नाही. मंडळी! असा हा उत्साह पुढेही कायम टिकवायचा प्रयत्न करायचा असेल तर दोन गोष्टी जमेच्या असणे आवश्यक आहे- 'शारीरिक-मानासिक' व 'आर्थिक' तंदुरुस्ती! शरीराच्या व मनाच्या तंदुरुस्ती विषयी नंतर बोलू, सध्या आर्थिक तंदुरुस्ती तीही वयाच्या सत्तरीच्या पुढ...

घराचा हप्ता रश्मी झोपाळ्यावर बसून छानपैकी कॉफीचा आस्वाद घेत होती. नुकताच त्यांनी काही वर्षांपूर्वी शहरापासून थोडे लांब, एका आटोपशीर टाऊनशिप मध्ये छानसा फ्लॅट घेतला होता. आजूबाजूला भरपूर झाडे असल्याने उन्हाळा जाणवत नव्हता. पुढच्या बाजूला छोटीशी गुलाबाची बागही होती. मार्च महिना असूनही वातावरणात गारवा होता. कॉफीचा मग घेऊन तुषारही झोपाळ्यावर येऊन बसला. वातावरण एकदम मूडी झाले होते. "तु ऽऽऽषार!" रश्मी लटक्या रागात झोपाळ्यावरून उठून सज्जाकडे जाऊन उभी राहिली. "गेली तीन वर्षे आपण कुठेही फिरायला गेलो नाही." "तू आता एकदमच बदलून गेला आहेस!" "You are changed!" "O sss H No Rashmi! असे काही नाही." तुषार तिच्या जवळ जात म्हणाला. "तुला कल्पना आहे, आपण घराचे लोन पूर्ण फेडल्याशिवाय अवाजवी खर्च करणार नाही आहोत. म्हणूनच आपण EMI देखील दुप्पट केला आहे." "हे आपण नाही तू ठरवले आहेस" इति रश्मी. मंडळी! पुढचे संवाद काय असतील आणि शेवट काय...

"काय, १ करोड? प्रसंग पहिला: काय, फक्त १ करोड? नाही... नाही शक्यच नाही! अरे सहा महिन्यापूर्वीच बाजूचा प्लॉट दीड करोड पेक्षा जास्तीने गेला. आता आम्हाला गरज आहे म्हणून एवढ्या कमी किंमतीत, शक्यच नाही. प्रसंग दुसरा: "हॅलो आई, माझा आवाज नीट ऐकू येतो आहे का?" अमेरिकेतून प्रशांतचा फोन. "हो, बोला प्रशांत" आई उत्तरली. "अगं, त्या मुरबाडच्या प्लॉट चे काय करायचे?" "अरे! तू ठरवलं आहेस ना विकायचा मग विकून टाकू. शेजारचे परांजपे घ्यायला तयार आहेत आणि किंमत पण बरी मिळते आहे." " अगं हो आई, पण टॅक्स जाऊन जास्ती काही शिल्लक राहणार नाही". इती प्रशांत. "अरे, बापरे!" प्रशांतच्या आईने दीर्घ उसासा टाकला. मंडळी, आर्थिक गुंतवणूक ही पुढील खर्चाचे नियोजन असते आणि स्वाभाविकपणे ते स्वतःसाठी असते तसेच ते नियोजन आपल्या प्रियजनांसाठीही असते. आता प्रत्येक प्रिय व्यक्...

प्रिमियम मेम्बरशिप "साहेब ७ लाखाची हॉलिडे रिसॉर्टची प्रिमियम मेंबरशिप घेतली आहे. आता हे ४ दिवस नाही वापरले तर फुकट जातील. मित्राला सांगितले होते पण त्याला जमत नाही, म्हणून आता मला जावे लागते आहे." नमस्कार मंडळी!! हा आमचा अभय. वय वर्ष ३५ च्या आसपास. दोन मुले व पत्नी असे चौकोनी कुटुंब. अभय, कुटुंबातील एकमेव कमावणारी व्यक्ती. मंडळी, अनावश्यक खर्च कसे अलगदपणे आपल्याला मिठीत घेतात ह्याचे हे उत्तम उदाहरण. आपल्या प्रियजनांसोबत उत्तम जीवनशैलीचा आनंद घ्यावा ही इच्छा दिवसेंदिवस प्रबळ होत आहे, आणि तशी इच्छा प्रबळ होण्याच्या दृष्टीने मार्केटिंग पण केले जात आहे. अशा मार्केटिंगचा सारासार विचार न करता आपण त्याला भुलत जात आहोत. 'जीवन छानपैकी, मजेत जगण्यासाठी खर्च हा केलाच पाहिजे आणि अत्ता तरुणपणी मजा नाही करायची तर केव्हा?' या विचारसरणीत, कर्ज काढून हप्त्याने आपल्या आवाक्यात नसलेली जीवनशैली जगण्यात आनंद शोधणे हे तरुणाईचे गीत झाले आहे. घराचा हप्ता, कारचा हप्ता, हा आहेच पण ...

“Hello, Did you get the claim file from Mr. Deshpande?” “Please check the case papers” “ The case is a bit complicated” Ashokrao was instructing his staff. This is our Ashokrao, age – 60 plus, but yet so energetic, he would run to catch the local train and munch on mutton like a youngster. He spent his youth searching for a job and traveling by train. Because his father lost his job abruptly, he had to shoulder the responsibility of the family a bit too early. He was never satisfied with his job. He could never come to terms with the shift duties, untimely meals, irregular sleeping patterns, and frequent changes in the weekly offs. All was chaos. Fortunately, he got an opportunity in a business, and he made a fortune out of it. In a very short span, he had uplifted his monetary status, and his lifestyle got his son properly educated, and later he too joined him. Eventually, they had their own offic...

“अरे, क्लेम फाईल आणली का त्या देशपांड्यांकडून?” "जरा केस पेपर्स तपासून घ्या!" "जरा कॉम्प्लिकेटेड केस आहे!" अशोकराव आपल्या स्टाफला सूचना देत होते. हे आमचे अशोकराव, वय वर्षे ६० प्लस,पण एकदम टुणटुणीत,अजूनही धावत लोकल पकडणारे, मटणाची नळी फोडणारे. ह्यांची ऐन उमेदीची वर्षे ही नोकरी शोधण्यात आणि ट्रेन च्या प्रवासात गेली. वडिलांच्या नोकरीने दगा दिल्याने कुटुंबाची जबाबदारी अचानकपणे आणि थोडी लवकरच घ्यावी लागली.असलेल्या नोकरीत त्यांना राम, लक्ष्मण, सीता, कोणीच दिसेना. म्हणजे मंडळी, आमचे अशोकराव नोकरीत रमेनात. त्या शिफ्ट ड्युट्या,वेळी अवेळी जेवण,झोप आणि बदलणाऱ्या सुट्ट्या सगळेच अस्ताव्यस्त. योगायोगाने त्यांना व्यवसायात संधी मिळाली आणि त्यांनी त्या संधीचे सोने केले. थोड्याच कालावधीत आर्थिक स्तर उंचावला, राहणीमान सुधारले, मुलाचे शिक्षण योग्य प्रकारे पूर्ण झाले आणि तोही त्यांना सामील झाला. बघता, बघता त्यांचे स्वतःचे कार्यालयही झाले. सर्वकाही उत्तम! अशोकरावांची गाडी रुळावर आली, त्...

आकाशवाणीचे हे मुंबई केंद्र आहे! भावगीतांचा कार्यक्रम सादर करीत आहोत भावसरगम. "कोमेजून निजलेली एक परीराणी उतरलेले तोंड डोळा सुकलले पाणी रोजचेच आहे सारे काही आज नाही माफी कशी मागू पोरी मला तोंड नाही" श्रोतेहो, आत्ताच आपण संदीप खरे व सलील कुलकर्णींनी ह्यांनी गायलेली 'दमलेल्या बाबाची कहाणी' हे..... , निवेदकाचे पुढचे बोलणे वातावरणात विरत होते. केतकीच्या कानात फक्त 'दमलेल्या बाबा ची कहाणीचे' सूर घुमत होते. डोळ्यातील टपोऱ्या थेंबातून आठवणींची गंगा वाहत होती. अश्रूंच्या त्या चवीत ती बाबासोबतच्या आठवणींची गोडी चाखत होती. बळवंतरावांच्या सततच्या बदलीच्या नोकरीमुळे त्यांचा घरात पाय ठरत नसे.आपल्या अश्या ह्या नोकरीमुळे आपल्या एकुलत्या एका लेकीचे व पत्नीचे हाल होऊ नयेत म्हणून ते एकटेच फिरतीवर असत. पण ज्या वेळी ते घरी असत तेव्हा ते जास्तीत जास्त वेळ केतकी सोबत घालवत. त्या धुसर दृष्यातही केतकीला पाठंगुळीवर घेऊन पळणारा, तिच्या आजारपणात जागणारा, तिला आईस्क्रीम खाऊ घ...

This is the Mumbai station of “Akashwani” We now present the “Bhav-Sargam” programme on emotional songs. “One fairy fell asleep fully withered Disparity on face and tears in eyes dried This is the routine; nothing new today I can’t stand with a sorry face every day…………” Audience, You all just heard the song “The tale of a tired father” sung by Sandeep Khare and Salil Kulkarni. The words of the anchor were fading in the atmosphere. The lyrics of “The tale of the tired father” were echoing in the ears of Ketki. All the memories were flooding out in the form of tears in her eyes. She was reliving and tasting those sweet moments with her father in each drop of the tears. Balwantrao's job called for frequent relocation, due to which he was not able to spend time at home. Because of this nature of his job, he had opted to relocate alone and stationed his wife and only daughter ...

अजित मंद निळा प्रकाश ड्रॉइंग रुम मध्ये पसरला होता. समोरच्या खिडकीला लागूनच मोठा फिशटॅन्क ठेवला होता. खिडकीला लावलेले पडदे वाऱ्याच्या मंद झुळकीवर हलकेच झुलत होते. झुंबराचा किण-किणाट रात्रीच्या शांत वातावरणात एक लय धरत होता. त्या लयीत निरनिराळे रंगीत मासे जणू काही तालधरुन गिरक्या घेत लक्ष वेधून घेत होते. बेडरूममधून त्यांच्या या हालचाली, पळापळ बघण्यात वेळ कसा जायचा हे कळायचेच नाही. गेल्या महिन्यापासून अजितचं हे रूटीन झाले होते. अजितची ब्रेन ट्युमरची ट्रीटमेंट चालू होती. महत्वाचे ऑपरेशन यशस्वी झाले होते. आता त्याला recovery, ला वेळ द्यायचा होता. आराम आणि वेळचे-वेळी औषधं याने तो महिन्याभरात ऑफिसला रूजू होणार होता. गेल्या काही महिन्यांपासून पगार बंद पण खर्च बेबंद होत होता. तरीही त्याच्या चेहऱ्यावर कुठलाही ताणतणाव नव्हता. त्याने समोर आलेली परिस्थिती स्वीकारली होती; आनंदाने नाही, तर समंजसपणे. आजारपण वा दुखणे, येणे न-येणे त्याच्या हाती नव्हते, पण त्याच्याकरिता समाधानाची बाब ही होती की अश्या...